meowwarattada.com

MEOWWARATTADA WEBBOARD

Please login or register.

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
การค้นหาขั้นสูง  

ข่าว:

ผู้เขียน หัวข้อ: Guruji has passed on ... ท่านอาจารย์โกเอ็นก้าได้จากไปอย่าสงบแล้วค่ะ  (อ่าน 9333 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
เมื่อวานนนี้ 29 กันยายน 2556 ท่านอาจารย์โกเอ็นก้าได้จากไปด้วยความสงบ ประมาณเวลา 10:40 ค่ะ ...

พรุ่งนี้ศิษย์เก่าที่ว่าง ไปนั่งพร้อมกันได้ที่ธรรมะธานีนะคะ เริ่ม 9 โมงเช้าค่ะ แล้วก็นั่งเที่ยงด้วย ตรงกับเวลาฌาปนกิจ ท่านที่อินเดียค่ะ ...
ถ้ามีเบาะนั่งเอาไปด้วยก็จะดีนะคะ เผื่อเบาะไม่พอค่ะ ...

การจากไปของท่านอาจารย์ ก็เป็นสิ่งที่ท่านได้วางแผนการจากไปไว้อย่างดี รวมทั่งที่ท่านขอลูกๆหลานๆ ให้พาไปพม่า เป็นครั้งสุดท้าย .. เพื่อไปแผ่นดินที่ท่านเกิดและได้รับธรรมะ ...

ที่ชเวดากอง เมื่อท่านมาถึง ... ท่านสวดมนต์ด้วยเสียงที่มีพลังอย่างมาก เสียงของท่านทำให้เราน้ำตาไหลออกมาทันที เพราะเราได้รับรู้ถึง ความกตัญญู ที่ท่านมีต่อ แผ่นดินเกิดของท่าน
ได้รับรู้ถึงความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของ พระพุทธเจ้า ...

สายตาที่ท่านอาจารย์ มอง เจดีย์ ชเวดากองนั้น บอกถึงความรู้สึกมากมาย ที่ไม่อาจใช้ภาษาใดๆ อธิบายได้
พี่โชึดีมากที่ ได้นั่งอยู่ติดที่กั้น ด้านหน้าสุดเลยค่ะ เห็นท่านอาจารย์ชัดมาก ...

ณ วันนี้ที่ท่านอาจารย์จากไปแล้ว พี่ก็ทำงานรับใช้ธรรมะไปอย่างเดิม และก็เดินทางไปบนเส้นทางแห่งความหลุดพ้นไปทีบะ ก้าว ล้มก็ลุกขึ้น เดินใหม่ ...

ความตายเป็นแค่สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อร่างกายนี้หยุดทำงาน ส่วนตัวเราก็เดินทางต่อไปในร่างใหม่ที่คอยอยู่

ไม่มีน้ำตาแห่งความทุกข์ เพราะ เราทราบว่า ท่านอาจารย์ ได้ปฏิบัติและสร้างบุญบารมีมาอย่างใหญ่หลวง ดังนั้นการจากไปครั้งนี้คือการได้ "promotion"

มีแต่ยิ้มและน้ำตาแห่งความปีติ ที่ได้รับธรรมะต่อเนื่องมาจากท่านอารย์ ธรรมะที่ไม่มีเงิน ไม่มีความเชื่อมืดบอดเจือปน ... 70 กว่าปีของชีวิตท่านอาจารย์ ท่านได้ทุ่มเทกับการับใช้ธรรมะ เพื่อแสดงความกตัญญูต่อพระรัตนไตร .. และครูบาอาจารย์ของท่าน

เราเองก็ให้สัจจะไว้ 13 กว่าปีที่แล้ว ว่า เราก็จะรับใช้ธรรมะ และ ปฏิบัติบูชา เช่นกัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 15, 2013, 16:58:13 PM โดย meow »
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

chooky

  • Full Member
  • ***
  • กระทู้: 151
    • ดูรายละเอียด
    • อีเมล์
ค่ะ พี่เหมียวนํ้าตาไหลเพราะตื้นตันไม่รู้สึกทุกข์เพราะความเมตตาของท่านยังสัมผัสได้อย่างเต็มเปี่ยมและยังเผื่อแผ่แก่ทุกคนทุกเชื้อชาติ ไม่รู้จะใช้คำอย่างไรกับการจากไปของท่านถึงจะเหมาะสม ขอนอบน้อมคำสั่งสอนของอาจารย์ด้วยความเคารพค่ะ
บันทึกการเข้า

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
ใช่ค่ะ เมตตาท่านสูงมาก ทุกคนรู้สึกได้เลย ... ไปนั่ง group sitting มาแล้วค่ะ คนไปนั่งร่วมกัน เพื่อปฏิบัติบูชา และ ส่งท่านอาจารย์เยอะเหมือนกันนะคะ

ท่านจากเราในโลกนี้ไปแล้วทเราก็ปฏิบัติต่อไปค่ะ เพราะ เราได้ชีวิตใหม่จากท่าน new life ที่มีความสุขสงบกว่าเก่ามาก  :)
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
Remembering SN Goenka, the man who brought Vipassana back to India

By Sulekha Nair

Not too many of its followers today would know this, but Vipassana—a form of meditation that can be traced back to the Buddha himself—was introduced to India by S N Goenka. Goenka, who passed away yesterday at his Mumbai home, brought this technique to India from Myanmar, following in the ways of U Ba Khin, his teacher. A former industrialist born and raised in a staunch, conservative Hindu family in Burma (as Myanmar was known then) stumbled upon Vipassana searching for a ‘cure’ for his migraines. Interestingly, Khin refused him at first, chiding him for looking at an ancient way of meditation for something so mundane. In an interview to Norman Fischer, poet and author of Buddhist writings, Goenka said, “People are attracted by the results of the practice that they see in others. When a person is angry, the influence of that anger makes everybody unhappy, including themselves. You are the first victim of your own anger. This realization is another thing that attracted me to the Buddha’s teaching. In my early days, I believed that you lived a moral life in order not to disturb the peace and harmony of the society.”

Handing over his business to his family, Goenka spent the rest of his life learning and teaching the meditation. In 1969, Goenka came back to India and re-introduced Vipassana (the teaching was lost over the years) and set up the first meditation centre in Igatpuri, Nashik. From then on, Vipassana spread fast and wide garnering followers from all walks of life. Subhash Chandra Goel, Chairman at Essel Group, a mulit-sector conglomerate, who donated land for the Global Vipassana Pagoda at Borivali, is one of them. He tells us that Goenka’s death is a ‘personal’ loss for him. “I had met many teachers but Goenkaji inspired me with his simplicity. I was attracted to it as it does not follow any rites or rituals and is scientific.” About the future of the Vipassana in India, Goel says that though Goenka was instrumental in setting up of the 60 centers in India and 173 around the world, he had the foresight of giving them independent charge. Condoling his death, Ratnakar Gaikwad, Chief Information Officer, Maharashtra says that he was ‘fortunate’ to be close to the teacher. “I was associated with many of his projects. I was immensely benefitted with the meditation, which gave me peace of mind and a positive approach to life.” “I am not mourning his passing but am very grateful that he gave us the technique of meditation,” says Anu Aga, ex chairperson at engineering major Thermax . “I was looking for answers when my husband passed away,” she says of her foray into spiritualism. Aga who had met Goenka on several occasions says what she remembers him is for his sense of humor. “That was refreshing and remarkable,” she adds. Goenka, who received the Padma Bhushan in 2012 for social work, also engaged with other disciplines of academia and art in his pursuit of spreading Vipassana throughout India. Dr. Sharda Sanghvi, Director at Vipassana Research Institute (VRI), says that Goenka practiced what he preached. “It was his desire that VRI should conduct research in Vipassana as he felt that was the need of the future,” says Sanghvi, who is also a Professor of Pali (an an Indo-Aryan language associated with Buddhism) at the University of Mumbai. “I am glad VRI got the University of Mumbai’s recognition for the MA (by research) and PhD programs recently when Goenkaji was alive.” Dr. Yojana Bhagat, coordinator, Department of Pali, University of Mumbai, credits Goenka for providing the department with translations and books on Pali from the VRI. “Many of our students are Vipassana followers and the few who aren’t, are send to do a 10-day Vipassana course,” she says. “Because the technique teaches you the practical aspects of the Buddha’s teachings while the academic discipline at the University introduces you to the teachings,” she adds.
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
To understand what happens at death, let us first understand what death is. Death is like a bend in a continuous river of becoming. It appears that death is the end of a process of becoming, and certainly it may be so in case of an arahant (a fully liberated being) or a Buddha; but with an ordinary person this flow of becoming continues even after death. death puts an end to the activities of one life, and the very next moment starts the play of a new life. On the one side is the last moment of this life and on the other side is the first moment of the next life. It is as though the sun rises as soon as it sets with no internal of darkness in between, or as if the moment of death is the end of one chapter in the book of becoming, and another chapter of life begins the very next moment.

Although no simile can convey the exact process, still one might say that this flow of becoming is like a train running on a track. It reaches the station of death and there, slightly decreasing speed for a moment, carries on again with the same speed. It does not stop at the station even for a moment. For one who is not an arahant, the station of death not a terminus but a junction from where thirty-one different tracks diverge. The train, as soon as it arrives at the station, moves onto one or another of these tracks and continues. This speeding "train of becoming," fueled by the electricity of the kammic reactions of the past, keeps on running from one station to the next, on one track or the other, a continuous journey that goes on without ceasing.

This changing of "tracks" happens automatically. As the melting of ice into water and the coolling of water to form ice happens according to law of nature, so the transition from life to life is controlled by set laws of nature. According to these laws, the train not only changes tracks by itself, it also lay the next tracks itself. For this train of becoming the junction of death, where the change of tracks takes place, is of great importance. Here the present life is abandoned (this is called cuti-disappearance, death). The demise of the body takes place, and immediately the next life starts (a process which is called patisandhi - conception or taking up of the next birth). The moment of patisandhi is the result of the moment of death; the moment of death creates the moment of conception. Since every death moment creates the next birth moment, death is not only death, but birth as well. At this junction, life changes into death and death into birth.

Thus ever life is a preparation for the next death. If someone is wise, he or she will use this life to the best advantage and prepare for a good death. The best death is the one that is the last, that is not a junction but a terminus; the death of an arahant. Here there will be no track on which the train can run further; but until such a terminus is reached, one can at least ensure that the next death give rise to a good birth and that terminus will be reached in due course. It all depends on us, on our own efforts. We are maker of our own future, we create our own welfare or misery as well as our own liberation.

อ่านต่อได้ที่ http://www.vridhamma.org/en2000-03

นะคะ
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
ได้ไปร่วมพิธีลอยอัฐิท่านอาจารย์โกเอ็นก้าที่ Mandalay มาค่ะ ... เดี๋ยวจะ post เรื่องราวให้อ่านกันนะคะ เขียนเสร็จแล้ว แต่ให้ อจ ตรวจอยู่ค่ะ
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

pang

  • Sr. Member
  • ****
  • กระทู้: 454
    • ดูรายละเอียด
Guruji's Last Journey





































CR. by Khun Warattada
บันทึกการเข้า

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
ขอบคุณมากๆๆค่ะ แป้ง ...

จนป่านนี้พี่ยังเอารูปลงไม่เป็นเลย 555
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
หลังจากที่ได้ทราบข่าวจาก ๑ ในลูกชายของท่านอาจารย์โกเอ็นก้า ในวันศุกร์ที่ ๔ ตค ว่า ครอบครัวของท่านอาจารย์ฯจะเดินทางไปพม่าเพื่อโปรยอัฐิของท่านอาจารย์ ที่แม่น้ำอิระวดี (Ayeyarwady River) ใน ๓ เมือง ย่างกุ้งในวันที่ ๘ ตค ที่เมือง Myitkyina ในรัฐ Kachin ในวันที่ ๙ ตค และ ที่เมือง มัณฑะเลย์ (เมืองที่ท่านอาจารย์เกิด) ในวันที่ ๑๐ ตค  เหมียวในฐานะ ๑ ในลูกศิษย์ที่รักและเคารพ ท่านอาจารย์มาก ก็มีความรู้สึกเหมือนกับทุกๆคน  คือ เราอยากจะแสดงความกตัญญูกตเวทิตาโดยกราบอัฐิท่านอาจารย์ฯ
เนื่องด้วยพวกเราได้เกิดใหม่ ได้รับชีวิตใหม่ ก็เพราะ เราได้พบกับธรรมะที่บริสุทธิ์จาก บิดาทางธรรมของเรา

การเดินทางนำอัฐิท่านอาจารย์ฯ ไปพม่านั้น คณะจะผ่านสนามบินสุวรรณภูมิ มีเวลา transit ๒ ชม ซึ่งเหมียวไม่สามารถที่จะไปแสดงความกตัญญูได้ ในเช้าวันจันทร์ ที่ ๗ ตค ได้ แต่ก็มีความมุ่งมั่นที่จะได้มี โอกาสกราบท่านอาจารย์เป็นครั้งสุดท้าย ก็เลยตัดสินใจที่จะไปเมืองมัณฑะเลย์
ดูเหมือนทุกๆอย่างจะถูกจัดไว้แล้ว ในการเดินทางครั้งนี้ เริ่มตั้งแต่ที่ได้ทราบว่า ท่าน Venerable Ashin Nyanissara  หรือที่ผู้คนทั้งหลายเรียกท่านว่า Sitagu Sa(Sitagu/Thegon Sayadaw) เป็นผู้ที่จัดการพิธีลอยอัฐิท่านอาจารย์ฯ เพราะ เพื่อนเหมียวชื่อ เจนนิเฟอร์ เป็นลูกศิษย์ Sitagu Sayadaw มา ๒๑ ปีแล้วค่ะ
เหมียวถาม เจน ว่า ว่างจะไปด้วยกันไหม เจน เป็นเพื่อนดำน้ำที่เป็นศิษยืเก่าเช่นกัน เจน เข้าคอร์ส ๑๐ วัน ที่ Dhamma Joti เมื่อศูนย์ยังสร้างไม่เรียบร้อยเลย และ เจน เองก็ได้ติดตามท่าน Sitagu Sayadaw ไปพบท่านอาจารย์โกเอ็นก้าหลายครั้ง
สำหรับเหมียวทางเริ่มสดใสในการจะไปครั้งนี้ เจน โทรหาท่าน Sitagu Sayadaw เพื่อขออนุญาติที่เรา ๒ คนจะไป ท่านตอบมาว่า “Welcome, welcome”
เมื่อได้รับคำตอบในวันอังคารเช้า เรา ๒ คนก็ซื้อตั๋วไป มัณฑะเลย์ทันที ส่วนเรื่องวีซ่าเข้าประเทศนั้น ไม่มีปัญหา เพราะ ทั้ง ๒ คนมีวีซ่าเข้าพม่าได้ตลอดปี เป็น multiple entry visa ค่ะ สบายใจไปอีกขั้น
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
วันพุธเช้ามืด ตื่นเต้นมากขึ้น เพราะ การเดินทางเริ่มแล้ว นั่ง Thai Smile 781 จากกรุงเทพ ตรงไป มัณฑะเลย์ ใช้เวลาแค่ ๑.๕ ชม ตอนที่รอจะขึ้นเครื่อง เราได้ยิน คนอินเดีย ๓ คนคุยกันเสียงดัง และก็ได้ยินคำว่า “Guruji, Goenkaji, Sitagu Sayadaw, Ledi Sayadaw ....” เจนหันไปถามว่า กำลังจะไปพิธีลอยอัฐิ Guruji เหรอ ... เขาตอบว่า ใช่ ... เขา ๓ คนเป็นลูกพี่ชายท่านอาจารย์โกเอ็นก้า ซึ่งเสียชีวิตไปก่อนหน้านี้หลายปีแล้ว เรา ๕ คนก็เลยคุยกันใหญ่ค่ะ
เครื่องบินออก ๘ โมงกว่านิดๆ ไปถึงมัณฑะเลย์ ๙ โมงกว่า เพราะ เวลาที่นั่นช้ากว่าเรา ๓๐ นาที ... ไปถึงก็มีคนของท่าน Sitagu Sayadaw มารอรับ เราไปที่ วัดท่าน Sitagu Sayadaw ที่ Sagian Hill ...
พอไปถึงก็ไปกราบท่าน Sayadaw ท่านก็บอกว่า ให้รีบทานอาหารเช้า ... มีเวลาให้ ๑๐ นาที ... ๒ คนรีบทานโมฮิงกา กันใหญ่ ... หลังจากนั้นท่านก็ให้เราขึ้นรถ เข้าเมือง มัณฑะเลย์ ไปกันที่ Sitagu Academy ที่นั่น มีคนรอพบท่าน Sitagu Sayadaw อยู่เกือบ ๑๐ คน ... ท่านไปถึงก็เข้าไปนั่งในห้องรับรองและเริ่มคุยกับคน ๑๐ คนที่มารอทันที ท่านแนะนำให้เรารู้จัก ๑ คนในนั้น คือ พ่อเมืองมัณฑะเลย์
ทุกคนที่มาคือมาปรชุมทำงานจัดเตรียม งานทำบุญ และลอยอัฐิท่านอาจารย์โกเอ็นก้าค่ะ ประชุมอยู่เกือบ ๒ ชม ท่าน Sayadaw ก็บอกว่าให้เรารีบทานอาหารกลางวัน ... เวลาเราอยู่กับท่านฯ เราไม่ถามอะไรมากนะคะ ท่านให้ไปไหนทำอะไรเราก็ทำไป ...
หลังอาหารท่าน Sayadaw ให้ขึ้นรถทันที ... นั่งรถไปเกือบ ๑ ชม ... รถก็เลี้ยวซ้ายเข้าซอย ... เห็นป้ายหน้าปากซอยจึงรู้ว่า เราจะไปไหนกัน
“Dhamma Mandala Vipassana Center” ค่ะ
รถเล่นผ่านนาข้าวที่เขียวสวยมาก สุดลูกหูลูกตา ... มีทางน้ำไหลผ่านไร่นาไปตลอดทาง รถวิ่งเข้าไปเกือบ ๓๐ นาทีก็ถึง Dhamma Mandala ค่ะ
เข้าไปปุ๊บเหมียวก็เห็นผู้คน นักข่าวพร้อมกล้อง รอท่าน Sayadaw เต็มไปหมดเลยค่ะ ... ท่านเดินเข้าไปที่ Dhamma Hall ทันที ...
เหมียวเห็นลูกชาย หลายชาย ของท่านอาจารย์ฯ ยืนรอรับ ท่าน Sayadaw อยู่พร้อม และเหมียวก็เห็นรูปท่านอาจารย์ฯ พร้อมอัฐิ วางอยู่บนแท่นค่ะ แค่นั้นน้ำตาก็ไหลออกมาเอง ...
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
Sitagu Sayadaw ท่านเดินตรงเข้าไปที่อัฐิแล้วก็สวด ...
อนิจฺจา วต สงฺขารา
อุปฺปาทวยธมฺมิโน
อุปฺปชฺชิตฺวา นิรุชฺฌนฺติ
เตสํ วูปสโม สุโขติ ฯ
ทุกคนที่ยืนอยู่ใน dhamma hall ลงนั่งและสวดไปพร้อม Sayadaw ๓ รอบ … เสียงดังก้องไปทั้งห้อง vibration ดีมากๆ เลยค่ะ
หลังจากนั้น Sayadaw ก็สวดอีก แต่เหมียวไม่ทราบว่าสวดอะไร เพราะ ที่พม่าสวดบาลี ทำนองการออกเสียวต่างจากไทยมากค่ะ ผู้คนในห้องจะออกเสียง สาธุ สาธุ สาธุ เป็นช่วงๆ

พอจบ Sayadaw ก็เดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่จัดเตรียมไว้ คอรบครัวท่านอาจารย์ฯ นั่งล้อมรอบ Sayadaw รวมทั้งผู้คนต่างๆ ก็นั่งลงฟัง Sayadaw … เหมียวจำหน้า ATs คนพม่าได้ สองสามคนค่ะ … เจน บอกว่า Sayadaw กำลังบอกถึงแผนของพิธี และพูดคุยเพื่อเตรียมการณ์สำหรับวันรุ่งขึ้น …

ช่วงนี้เองที่ทั้งนักข่าวและคนทั้งหมดนั่งลงฟัง Sayadaw ส่วนเหมียว เดินไปที่อัฐิ นั่งลงกราบแล้วกราบอีก ไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเลย เป็นเวลาเกือบ ๑ ชม … เหมียวได้นั่งสมาธิหน้าอัฐิท่านอาจารย์ฯ ได้ระลึกถึงความเมตตากรุณา ของท่านอาจารย์ฯ
ระลึกถึงพระคุณอันเหลือล้นของท่านอาจารย์ฯ
ความรู้สึกของเหมียวก็คงไม่ต่างจากลูกศิษย์ของท่านอาจารย์ทุกๆคนนะคะ อธิบายด้วยภาษาไหนๆ ก็คงไม่สามารถทำได้ ความรัก ความเคารพ ความกตัญญูรู้คุณนั้นมันเยอะมากและลึกอยู่ในใจอย่างที่สุด
ชีวิตเล็กๆ ๑ ชีวิตของเหมียว ขึ้นมาจากขุมนรกแห่งความโกรธได้ก็เพราะ ท่านอาจารย์ฯ
ด้วยธรรมะ เทคนิคการสอนธรรมะ และ approach ที่บริสุทธิ์และมีประสิทธิผลสูงมากของ ของท่านอาจารย์ฯ นั่นเอง

เหมียวรู้สึกซาบซึ้งในความเมตตากรุณาของ ท่าน Sayadaw มากด้วยนะคะ เพราะ ตอนที่ท่านหันมามองเหมียวก่อนที่ท่านจะไปลงนั่ง เพื่อประชุมเรื่องแผนงานพิธี สายตาท่าน บอกว่า นี่คือเวลาที่เหมียวจะได้ กราบลาท่านอาจารย์โกเอ็นก้า Dhamma father ของเหมียว

บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
หลังจากที่ Sayadaw ประชุมจบ เราก็ออกจาก Dhamma Mandala ค่ะ ตอนนั้นก็เกือบมืดแล้ว

วันรุ่งขึ้น วันที่ ๑๐ ตุลามคม ๒๕๕๖ …
Sayadaw ให้ เจน กับ เหมียว ไปทาน โมฮิงก้า อาหารเช้าที่ Sitagu Academy อีกค่ะ เรา ๒ คน เดินจากโรงแรมท่ามกลางหมอก และ เสียงสวดมนต์ที่ดังไปทั่วเมือง เป็นการเริ่มต้นของวันที่ดีจังเลย (เมืองไทยสมัยก่อนคงเย็นสงบ เต็มไปด้วยเสียงแห่งธรรมเช่นกัน น่าเสียดายที่สมัยนี้หายไปแล้ว)
ทานอาหารเช้าเสร็จ Sayadaw บอกให้คนพา เรา ๒ คน ไปกราบ พระมหามัยมุนี
(พระมหาเมียะมุนี, Maha Myat Muni Buddha) และบอกให้กลับมาก่อน ๙ โมงครึ่ง
Sayadaw คิดรายละเอียดทุกอย่างจริงๆ เหมียวดีใจนะคะ ที่ได้ไปกราบพระมหามัยมุนี ก่อนเดินทางไป Dhamma Mandala

๙ โมง เช้า เรากลับมาที่ Sitagu Academy (ลืมบอกไปค่ะ ว่าที่นี่ เป็นที่พักสงฆ์และ มหาวิทยาลัยสงฆ์ค่ะ) แล้วก็ออกเดินทางไป Dhamma Mandala เลย เช้านี้ใช้เวลาน้อยกว่าเมือวานนิดหนึ่งค่ะ วันนี้เรานั่งรถคนละคันกับ Sayadaw ค่ะ
พอไปถึงคนเยอะมาก มากกว่าเมือวานมากมาย ลงจากรถ Sayadaw ก็นำเราเข้าไปใน Dhamma hall เลย มีคนเยอะมากนั่งอยู่เรียงแถวเป็นระเบียบ หันหน้าเข้าหาแท่นวางอัฐิท่านอาจารย์ฯ และ พระสงฆ์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ เหมียวว่าน่าจะมีประมาณ ๕๐ รูป ค่ะ มีพระสงฆ์ที่เหมียวเห็นตาม posters ในเมืองด้วยค่ะ Sayadaw น่าจะเป็นพระสงฆ์ที่ Sayadaw คัดเลือกมาแล้ว

แม่ชีที่อยู่ในชุดแม่ชีสีชมพู นั่งรวมอยู่กับครอบครัวท่านอาจารย์ด้านหน้าค่ะ
เจน กับ เหมียว นั่งลงด้านข้างและอยู่ด้านหน้าสุด มีนักข่าว พร้อมล้องถ่ายรูปและวิดีโอมากมายค่ะ สักครู่หนึ่งพอนักข่าวเริ่มหยุดเดินไปมา Sayadaw ก็เริ่มพูดเป็นภาษาพม่า … ส่วน เจน กับเหมียวก็นั่งอยู่ที่เดิม แต่มี AT ผู่หญิงท่านหนึ่ง สะกิด เจน และ บอกให้ เรา ๒ คน ไปนั่งด้านหลัง อธิบายว่า แถวหน้าๆ นี้ สำหรับ ATs เท่านั้น เจน ตอบเป็นภาษาพม่าว่า Sitagu Sayadaw บอกให้เรา นั่งตรงนี้ … ขณะนั้นเอง … Sayadaw ก็พูดเสียงดังขึ้นมา เหมียวรู้ว่าท่านกำลังพูดถึงเรา เพราะ ท่านขึ้นประโยคว่า “ทะมิ” ซึ่งแปลว่าลูกสาว (Sayadaw จะเรียก เจนว่า ลูกสาว ค่ะ ส่วน เจน เรีกท่านว่า “ผ่อม๊อง” แปลว่า พ่อ ค่ะ)

บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
เจน บอกเหมียวให้ลุกขึ้น เพราะ Sayadaw บอกให้ เรา ๒ คน เดินไปนั่ง ตรงกลางระหว่างฝั่ง หญิง และ ชาย นั่งตรงกลางเลย หน้าแม่ชี และ นั่งรวมกับ ครอบครัวท่านอาจารย์ … สายตาของ ATs ด้านหน้า งง เลยค่ะ เพราะ ท่าน ATs คงไม่ทราบว่า เรา ๒ คนมากับ Sayadaw
สรุปว่า เรา ๒ คน ได้ที่นั่ง ตรงกลาง หน้าสุด เจนให้เหมียวนั่งหน้า เจนด้วย เพราะ รู้ว่า เหมียวจะถ่ายรูป

พอเรานั่งลง J P Goenka ซึ่งนั่งอยู่ข้างเราพอดี ก็ยิ้มให้ เรา ๒ คน …
Sayadaw เริ่ม พิธี โดยการบอกให้ทุกคน สวด
อนิจฺจา วต สงฺขารา
อุปฺปาทวยธมฺมิโน
อุปฺปชฺชิตฺวา นิรุชฺฌนฺติ
เตสํ วูปสโม สุโขติ ฯ
๓ รอบ ...โดยสวดตามพระสงฆ์ประโยคต่อประโยค เสียงสวดดังกึกก้องเลยค่ะ
vibration ดีมาก ... เพราะ ทุกท่าน ทุกคนที่มา หัวใจรวมอยู่ที่เดียวกัน คือ ที่ Guruji

Sayadaw และ พระสงฆ์ทั้งหมด นำสวดอีกค่ะ แต่เหมียวฟังไม่รู้เรื่อง คนพม่าทั้งหมดก็จะพูดบาลี กลับไปเป็นช่วงๆ ถึงฟังไม่รู้เรื่องแต่ใจเหมียว ก็สัมผัสได้กับ viration ของ ธรรมะได้ ...

Sayadaw พูดภาษาพม่า สลับกับบาลี เป็นช่วงๆ และ แปลภาษาอังกฤษ โดยมองมาที่เหมียวตรงๆ เหมือนกับท่านแปลให้เหมียวคนเดียว เพราะ เหมียว เป็นคนเดียวที่ฟังภาษาพม่าไม่รู้เรื่องค่ะ ครอบครัวท่านอาจารย์เข้าใจและพูดพม่าได้ทุกคน เพราะ ตอนที่ Sayadaw พูดพม่า ครอบครัวท่านอาจารย์ ตอบกลับภาษาพม่า เหมือนคนพม่าในที่นั้นค่ะ

Sayadaw แปล บท อนิจฺจา วต สงฺขารา และเพิ่มเติมคำอธิบาย โดย เน้น สิ่งที่ท่านอาจารย์โกเอ็นก้า เน้นสอนพวกเราอยู่ตลอดเวลา คือ เรื่อง อนิจจัง
Sayadaw เน้น และ แทรก คำสอนของท่านอาจารย์ฯ ตลอดเลยค่ะ ซาบซึ้งมาก
น้ำเสียงของ Sayadaw แสดงถึงความรักและความเคารพต่อท่านอาจารย์ฯ มากๆเลยค่ะ
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
Sayadaw เล่าเรื่องที่ท่านได้พบกับท่านอาจารย์หลายครั้งด้วย ค่ะ
สุดท้ายการเทศน์ จบลงที่ … การเปรียบเปรยว่า …

ตัวเราทุกคน ขันธ์ ๕ นี้ เหมือนฝั่งแม่น้ำอิระวดีฝั่งหนึ่ง ส่วน นิพพาน นั้น เหมือนฝั่งแม่น้ำอีกฝั่ง เมื่อน้ำเต็มแม่น้ำ ดูเหมือน ตัวเรากับนิพพานนี้ อยู่ห่างกันมาก ไปไม่ถึง แต่ถ้าเราตักน้ำ ค่อยๆตักน้ำในแม่น้ำออก เราก็จะเห็นว่า ๒ ฝั่งแม่น้ำนี้ ต่อกัน และอยู่ใกล้กันมาก ใกล้กันมากกว่าที่เราคิดมาก
สภาวะนิพพานอยู่ใกล้กับตัวเรามาก
น้ำในแม่น้ำนี้ คือ อนุสัยกิเลส (anusaya-kilesa) ที่ท่านอาจารย์โกเอ็นก้าได้ถ่ายทอดเทคนิคการตักน้ำออกจากแม่น้ำนี่เอง เพื่อให้เราทุกคนไปถึงจุดหมายสุกท้ายนี้ได้
ไม่ไกลเลย ไม่ไกลเลย
ใกล้มากใกล้ตัวเรามาก

การเทศน์จบลง จากนั้น Sayadaw ก็นำการสวดอีกครั้ง และ มีการสวดแผ่เมตตา ตามด้วยการสวดไปพร้อมกับการกรวดน้ำ ให้ท่านอาจารย์ฯ

ATs ที่นั่งอยู่ด้านหน้าทุกคนมี ชุดกรวดน้ำเตรียมพร้อม ประกอบด้วย ถาดเงิน ถ้วยเงิน และ กาน้ำที่ทำด้วยเงิน เหมียวเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกนี่แหละค่ะ สวยงามเรียบง่ายมากเลยค่ะ

การกรวดน้ำเป็นภาษาบาลีและพม่าค่ะ เหมียวมาถามทีลังว่า ประโยคที่พูดซ้อนกันแปลว่าอะไร เพราะ ตอนที่ทุกคนพูดเสียงดังมากนั้น น้ำตาเหมียวไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวเลยค่ะ ประโยคนั้น คือ พูดว่า sharing dhamma sharing my merit .. sharing my merits .. sharing my merit for Guruji ค่ะ เสียงที่เปล่งออกมา เหมียวมีความรู้สึกว่าทุกคน บอกท่านอาจารย์ว่า โปรดรับโปรดรับเถิด โปรดรับบุญกุศลของพวกเราเถิด ...

พิธี (procession) จบลงอย่างงามมากค่ะ
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
หลังจากนั้นพระสงฆ์และแม่ชีไปฉันอาหารเพล ที่เตรียมไว้ให้คนละห้องอาหาร (dinning hall) พวกเราก็ยืนคุยกันอยู่ด้านนอก เหมียวคุยกับคนพม่าอยู่ คุณ J P Goenka ก็มาเรียกเหมียวกับเจน ไปแนะนำให้เรารู้จักกับลูกชายท่านอาจารย์ทุกคน รวมทั้งหลานชายที่มาด้วยค่ะ J P แนะนำพี่ชายของเขาคนหนึ่งและบอกว่า คนนี้ไงที่แนะนำความคิดให้นำอัฐิท่านอาจารย์ออกมาด้านนอก transit area ตอนที่เหมียวบอกว่า จะมีคน แค่ ๒๐ คน ที่จะได้เข้าด้านในของสนามบิน เพื่อให้ศิษย์คนไทยจำนวนมากได้ กราบลาท่านอาจารย์ฯ เขาบอกว่า เขารู้ว่า พ่อของเขา มีความผูกพันกับ คนไทย ประเทศไทย และ ATs ที่เมืองไทยมาก ...

เหมียวน้ำตาคลอเลยค่ะ ...

J P บอกอีกว่า “meow, thank you so much for assisting in arranging everything at the airport”
เหมียวตอบว่า “many people were helping”
J P บอกว่า “please tell everyone that our family truly appreciate all the arrangements which was so pecfect .. everything happened minute to minute .. so perfect”

ทุกๆขั้นตอนเกิดขึ้นอย่างเป๊ะมาก เวลาที่มีน้อยมากตอน transit ถูกใช้อย่างมีประสิทธิภาพมาก นาทีต่อนาทีเลย

J P บอกว่า ฝากบอก Sayadaw ด้วยนะ ว่า การจัดเตรียมที่นี่ ดีที่สุด ดีกว่าพิธีที่ย่างกุ้งและที่ Myitkyina มาก “please let Sayadaw knows that our family truly appreciate everything Sayadaw planed for Guruji, we know that he gives his personal attention to every details”

ตอนพักหลังอาหารกลางวัน เหมียว ไปหา Sayadaw และบอกว่า ครอบครัวท่านอาจารย์ฝากขอบคุณอย่างสุดซึ้งและพวกเขาทราบว่า Sayadaw ดูแลลงรายละเอียกทุกอบย่างด้วยตัวท่านเอง …
Sayadaw เงียบไปนิดหนึ่ง และ พูดว่า “I love Goenkaji.” ด้วยสีหน้าที่เรียบสงบ

เจน น้ำตาไหลเลยค่ะ เหมียวน้ำตาคลอ … เจนมาบอกทีหลังว่า เหมียวรู้ไหม เจนอยู่กับ Sayadaw มาปีนี้ปีที่ ๒๑ นี่เป็นครั้งที่ ๒ ที่ได้ยินคำว่า love จากปากท่าน ครั้งแรกคือนานมาแล้วท่านพูดว่า ท่านรักคุณแม่ของท่านมากค่ะ
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข