meowwarattada.com

MEOWWARATTADA WEBBOARD

Please login or register.

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
การค้นหาขั้นสูง  

ข่าว:

ผู้เขียน หัวข้อ: บ้านหลังนี้มีอะไรดีนะ อดใจไม่ได้ต้องแวะเข้ามาทั้งเช้าและเย็นเลย  (อ่าน 198528 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

Nongkorn

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 9
    • ดูรายละเอียด
อดีตสามี พื้นฐานทางบ้าน ค่อนข้างลำบาก ณปัจจุบันถีบตัวเองขึ้นมาจนมีบ้านมีรถ เงินเดือนเป็นแสน
แต่กลับกลายเห็นมาดูถูกเรา คนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยา คบกันมารวมจนถึงอยู่ด้วยกันทั้งหมด9ปี
ชอบเอาเราไปเปรียบเทียบกับคนอื่น พอคนอื่นมีรถ ก็ให้เราซื้อรถ คนอื่น เช่น แฟนเก่า ทำงานสายอาชีพ
เดียวกับหนู เงินเดือนเป็นแสน เปลี่ยนทางทุก6เดือน หรือ 1 ปี เพื่ออัพเงินเดือน ก็เริ่มมองว่าเรา
ดักดาน ไม่พัฒนา คนอื่นเค้าไปถึงไหนแล้ว มีครอบครัวแล้วทำไมไม่คิดหาอะไรเพิ่มเติม  หนูทำงาน
บริษัทเอกชน เงินเดือนเดือนละ4หมื่น กลับมาบ้านดูแล ทำงานบ้านให้ลูก ทำกับข้าวให้ลูก2คน
คอยดูแลซักชุดชั้นใน ของใช้ส่วนตัวให้สามี ทังๆที่บ้าน(แต่งงานคนมีลูก1คน กับกับแม่หนูค่ะ
เค้าเพิ่งแยกออกไปซื้อบ้าน ซึ่งห่างจากแม่ไม่ไกลตอนมีลูกคนที่สอง) แต่มองว่าเป็นหน้าที่เรา
ไม่เคยช่วยดูแลลูก บอกว่าเป็นหน้าที่แม่ ทั้งๆ ที่หนูไม่ได้เป็นแม่ฟูลไทม์ ทำงานออฟฟิศ กลับมาเลี้ยงลูก
เย็นรับลูก  สามีเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เริ่มท้องลูกคนที่สอง  หันมาดูถูกเรา พูดจาหยาบคาย ส่อเสียด
หาว่าเราคอยเกาะ เพราะก่อนหน้านี้สามี ให้เงินเก็บไว้ตลอดค่ะ เค้าให้เอง เราก็ไม่เคยนำมาใช้จ่าย
เก็บหอมรอบริบไว้ให้ลูก จนอยุ่ดีๆ เปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือ เงินไม่ให้ ค่าใช้จ่าย ต้องช่วยออก
หนูจึงตัดสินใจขอแยกทาง และให้เค้าไปอยู่บ้านที่ซื้อ เราไม่ไปขอกับแม่ที่บ้านหลังเดิมค่ะ
ตอนนี้บอกตรงๆ คับแค้นใจทุกครั้งที่นึกถึงเหตุการณ์  ทำชีวิตเราทุกข์ ไม่มีความสุข และที่สำคัญที่สุด
สงสารลูกคนเล็กมากค่ะ ไม่เคยรู้จักพ่อ และพ่อไม่เคยถามไถ่ถึงเลย แม้กระทั่งลูกนอน รพ ก็ไม่เคยถามว่าเค้าเป็นยังไง
พี่ๆ แนะนำทางที่จะทำให้อโหสิให้กรรมผู้ชายคนนี้ และ จิตใจพ้นทุกข์ด้วยนะคะ


บันทึกการเข้า

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
สวัสดีค่ะ nongkorn

อ่านเรื่องราวแล้วก็เข้าใจและเห็นใจมากนะคะ

ตอนนี้ทำงานและดูแลลูก พี่คิดว่าเวลาพักคงน้อย ...

พี่อยากจะแนะนำให้ จัดเวลาใส่บาตร สักอาทิตย์ละครั้งนะคะ แล้วสวดมนต์สั้นๆ ทุกคืน เริ่มแบบนี้ไปก่อนนะคะ ...

ถ้าเป็นไปได้ ลองหาซื้อ cd สวดมนต์ บทแผ่เมตตา อย่างเช่น กรณียเมตตาสูตร หรือจะ download จากเว๊บต่างๆ ก็ได้ค่ะ และหาธรรมะ ของพระป่า เช่น หลวงพ่อชาฯ เปิดฟังบ่อยๆนะคะ

ตื่นมาก็ฟัง กลับบ้านก็ฟัง ...

เรื่องราวที่เล่ามา ... พี่คิดว่า คงจะต้องสร้างกรรมกันมาก่อนอยู่แล้วค่ะ ถึงได้เจอเรื่องทุกข์ใจแบบนี้ พี่ถึงอยากให้น้องเริ่มทำทาน ทำบุญก่อนสักหน่อยนะคะ

เพราะ จะอโหสิกรรมกันได้ จิต เราต้องเปลี่ยนนิดหนึ่งค่ะ ....

เป็นเรื่องยาก แต่อยากให้พยายามทำนะคะ .... จะได้มีความสุขใจมากขึ้นเรื่อยๆ

ทุกคน เปลี่ยนไปทั้งนั้นนะคะ จะเปลี่ยนดีขึ้น หรือ แย่ลง ก็แล้วแต่ ... การแต่งงาน การมีความรัก ก็มักจะนำทุกข์มาคู่กับสุข เสมอค่ะ แต่พี่ดูๆ จะทุกข์มากกว่าสุขนะคะ

ตอนนี้น้องดูแลลูกคนเล็ก ก็ดีและถูกต้องแล้วนะคะ เพราะ เค้าเกิดมาไม่รู้เรื่อง ดังนั้น เราต้องเข็มแข็ง เราต้องเติมความรักและความเมตตาในจิต เราๆ จะได้เลี้ยงเค้าด้วยพลังบวกค่ะ

พยายาม เตือนตัวเองเวลาคิดไปถึงเรื่องในอดีต นะคะ ว่ามันผ่านไปแล้ว จบแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือลูก ...

คำพูดที่เค้าพูดออกมาทำให้เราเสียใจ โกรธแค้นนั้น ... พยายามอย่าไปคิดถึงมันนะคะ พี่รู้ว่ายาก แต่พยายามนะคะ เพราะ เค้าว่า เราแล้ว เค้าก็ลืม ไปใช้ชีวิตของเค้า

แต่เวลาเรานึกถึงคำด่าว่า เหล่านั้นซ้ำๆ พระท่านว่า เหมือนเรา ด่าว่าตัวเองค่ะ

ตอนนี้ดูจะมีหลายเรื่อง ... ค่อยๆ นะคะ ค่อยๆคิด ค่อยๆ เปลี่ยนระบบความคิดเรา ... ไม่นานค่ะ ไม่นาน ก็จะแข็งแรงขึ้น ....

เอาใจช่วยนะคะ

บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

Nongkorn

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 9
    • ดูรายละเอียด
พี่เหมียว

ขอบคุณมากนะคะ  พี่เหมียวงานเยอะแต่ยังเสียสละเวลามาอ่านข้อความเวิ่นเว้อ ของหนู
พยายามจัดสรรเวลาทำบุญ ใส่บาตรอยู่เสมอค่ะ แต่ไม่ได้ทุกอาทิตย์ ส่วนใหญ่จะพอมีเวลา
ในสัปดาห์ที่ไม่ได้ไปรับลูกคนโตมาค่ะ เพราะถ้าอยู่สองคนพร้อมกัน เหนื่อยหนักเอาการ
แต่ก็มีความสุขค่ะ  มีเวลาก็พาลูกไปวัดทำบุญโลงศพ ถวายสังฆทานบ้านตามโอกาสค่ะ

ในแต่ละวันพยายามตั้งสติ โฟกัสอยู่กับงาน และนึกถึงลูกอยู่ตลอด เพราะเค้าเป็นกำลังใจของเราค่ะ

ขอบคุณมากจริงๆ สำหรับคำแนะนำที่ดีนะคะพี่เหมียว จะติดตามบ้านหลังนี้และเป็นกำลังใจให้พี่ๆทุกคนเสมอไปค่ะ
ขอบคุณค่ะ
บันทึกการเข้า

Daeng

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 732
    • ดูรายละเอียด
สวัสดีค่ะ คุณเหมียว และ Nongkorn
  พี่อยู่ได้ตลอดมาเพราะเราแยกกันอยู่เจอเฉพาะเสาร์อาทิตย์ บางเดือนไม่กลับเลย ตั้งแต่เขาลาออกจากงานกลับมาอยู่บ้าน เดือนละ 10 วัน ตอนนี้พี่ต้องหาหมอ รพ จิตวเวช รักษาโรคตกใจ กลัวอะไรซักอย่าง ไม่กล้าออกไปใหน กินนอน ทำอะไรไม่ได้เลย กลัวเป็นบ้า เวลาเขากลับไปหาเมียน้อย พี่อยู่คนเดียว นั่งร้องไห้ทุกวัน คิดไปสาพัดอย่างว่าเราเป็นอะไร จนอยากตาย อยากสู้ อยากเข้มแข็งต้องอยู่คนเดียวให้ได้ พยามยามสู้เดินออกข้างนอกทุกวัน เกร็งจนปวดหลังถึงหัว ถ้าไม่ออก ก็อดตายอยู่ในบ้านไม่มีอะไรกิน ลูกเรียนหนักไม่อยากให้เขาห่วง  ตอนนี้กินยาต้านเศร้า ลดการตกใจ ดีขึ้นมากแล้ว แต่ง่วงนอนตลอด
บันทึกการเข้า

Daeng

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 732
    • ดูรายละเอียด
ขอบอกว่า การสวดมนต์ ฟังธรรม นั่งสมาธิ ช่วยได้เยอะมาก เวลาเขาอยู่บ้าน พี่ต้องแอบฟังใช้โทรศัพท์เสียบหูฟัง เขาไม่ชอบให้ฟัง (ความรู้สึกของเขาถ้าเราฟังธรรม แสดงว่าเรากำลังมีปัญหากับเขา งง นะ)
เรื่องลูก พี่ 2 คน ไม่มีความผูกพันธุ์กับเขาเลย เรา3คนแม่ลูก รักห่วงกันมาก ถึงตัดเขาได้ แถมบอกให้ไปอยู่กับทางเมียน้อย นานๆเลย เราตัดเขาได้ แต่เขาตัดเราไม่ได้ เพราะเขาทำอะไรไม่เป็นเลย กิน นอน เล่นไลน์ ใช้คนเป็นอย่างเดียว เขารักและห่วงตัวเขาเองมากที่สุด ถึงต้องยึด2บ้านไว้เพื่อดูแลเขาคนเดียว
  พี่คิดว่าเขาเป็นเพื่อน นานๆมาเยี่ยมกันที แต่ก็ดูแลไปตามหน้าที่ ดูแลดีก็อยู่นาน พออยู่นาน ทางเมียน้อยก็โทรตามตลอดทะเราะกันลั่น พี่เลยปล่อยให้หากินเอง จะได้รีบกลับไป ลำคาญเดี๋ยวมันเลิกกัน พี่แย่แน่ๆ อยู่กับลูก หนุกหนาน อยากไปไหนก็ไป เที่ยว กิน ไม่มีใครขัด สบายค่ะ
บันทึกการเข้า

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
คุณแดง เป็นไงบ้างคะ

คิดถึงขึ้นมาเลยเข้ามาเขียนหาน่ะค่ะ
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข