meowwarattada.com

MEOWWARATTADA WEBBOARD

Please login or register.

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
การค้นหาขั้นสูง  

ข่าว:

ผู้เขียน หัวข้อ: อยากเป็นคนใจเย็น ไม่ยึดติดและปล่อยวาง จะทำได้อย่างไรคะ  (อ่าน 2897 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

wachansas

  • บุคคลทั่วไป
สวัสดีค่ะ เพิ่งรู้จักบอร์ดนี้ไม่นาน เพราะกำลังหาทางออกให้กับความกังวลในชีวิตค่ะ

เป็นเรื่องของความรักนี่แหละค่ะ ตอนนี้ ตัวเรากำลังยึดติดกับความรัก เห็นคนรักเป็นศูนย์กลางชีวิต
ในบางทีก็ถอยออกมาได้ คิดได้ ในบางที ก็ยึดติดเหมือนเดิม มีอะไรเกี่ยวกับคนรัก มากระทบใจนิดหน่อย
ก็คิดมาก และหยุดคิดไม่ได้ ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ ก็พาลจะกลับมาคิดเรื่องคนรักตลอด
(เช่น เคยตาม GPS ของแฟน ไปเจอว่าอยู่ในม่านรูด แต่แฟนก็ปฏิเสธมาตลอด บอกว่า GPS มันเพี้ยนค่ะ
เขาแค่ผ่านไปบริเวณนั้น เราเองก็เครียดมากๆๆๆๆ จนสุดท้าย เราเลือกที่จะเลิกตามดู GPS ไปเอง)

กังวลมากค่ะ รู้สึกไม่สบายใจตลอด ไม่อยากจะเป็นแบบนี้เลยค่ะ อยากที่จะปล่อยวางให้ได้
ใช้ชีวิตได้ตามปกติ อยากทำให้ได้ว่า คนรักก็เป็นแค่ส่วนประกอบในชีวิต ที่เรามีก็ได้ ไม่มีก็ได้

อีกอย่าง เราเองเป็นคนใจร้อน แฟนของเราเป็นคนช้าๆ ในหลายครั้งที่เขาไม่ได้ดั่งใจ หรือบางครั้งที่เกเร
เราจะพาสหงุดหงิดเสมอ จนหลายครั้ง เราก็รู้ตัวว่าทำเกินไป เพราะเขาก็ไม่เคยโกรธเรา
แต่ที่อยากใจเย็น ก็เพื่อตัวเองด้วยนะคะ เพราะว่าพอเราใจร้อน กลายเป็นเราต้องวิ่งไล่ตามเขา แต่เขาน่ะอยู่เฉยๆ
เราอยากใจเย็น จะได้ไม่ต้องเป็นฝ่ายวิ่งตามใคร

สุดท้าย เราก็รู้นะคะว่า คนเรา ไม่มีใครเป็นของใครตั้งแต่แรกแล้ว สุดท้ายวันหนึ่งก็ต้องจากกัน ไม่ว่าจากเป็นก็จากตาย
เพียงแต่ตอนนี้มันยึดติดเหลือกเกิน ปล่อยไม่ได้เลย ก็เลยอยากจะได้คำแนะนำดี ๆ ค่ะ
เบื้องต้น เราก็พยายาม สวดมนต์ก่อนนอน และขออโหสิกรรมเจ้ากรรมนายเวรต่าง ๆ ทุกคืนค่ะ
(เพิ่งเริ่มไม่นาน แต่ก็รู้สึกเย็นขึ้นบ้างนะคะ แฟนก็ทำตัวดีขึ้นด้วย แต่อยากทำให้ได้ในระยะยาว ถ้าเปลี่ยนนิสัยเลยได้ยิ่งดีค่ะ)

ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ

บันทึกการเข้า

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5316
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
สวัสดีค่ะ คุณ wachansas
อ่านดูแล้ว เหมียวคิดว่าคุณ wachansas ทราบทุกอย่างตามหลักการว่าควรจะต้องคิดอย่างไร ทำแบบไหน ...

แต่ปัญหาที่ติดอยู่ก็เหมือนกับเราทุกๆคนน่ะค่ะ คือรู้นะ แต่ทำยาก หรือทำไม่ได้สักที ...

เมื่อเราอยากปล่อย และ วาง ให้ได้ แต่ในการปฏิบัติชีวิตจริงๆ เรายำงทำไม่ได้ ...

นี่คือจุดที่สำคัญค่ะ ... นี่คือจุดที่เราจะตามหาเส้นทาง เทคนิค เพื่อให้เราทำให้ได้ ... ดีใจในขั้นแรกด้วยนะคะ ...

เพราะ ถ้าคุณ wachansas อยากทำให้ได้จริงๆ ก็จะจัดเวลาของตุวเองในการเข้าปฏิบัติธรรม ค่ะ ...

เหมือนเราว่ายน้ำไม่ค่อยแข็ง เราอยู่ในน้ำ บางทีก็โผล่ขึ้นมาหายใจได้ บางทีก็จม บางทีก็สำลักน้ำ ... เราเบื่อและเหนื่อยแล้ว

ดังนั้นเราต้องลงมือฝึกฝนอย่างจริงจังค่ะ ...

ลองไปปฏิบัติธรรมดูนะคะ ไปเข้าคอร์สวิปัสสนา ... เพราะ ฝึกสมาธิอย่างเดียว ช่วยได้แค่กึ่งหนึ่งค่ะ ... อีกครึ่งหนึ่งต้องฝึกให้เราได้ปัญญา ... ปัญญานี้ หมายถึงความสามารถของจิต (ไม่ใช่สมอง) ในการมองสิ่งต่างๆในโลกนี้ได้หลายมุม ได้ครบทุกมุม ...

เมื่อมองเห็นแล้ว รู้แล้ว ... เราจะค่อยๆทำได้เองค่ะ ...

แต่เราจะต้องฝึกอย่างหนัก เพราะ เป็นเวลายาวนาหลายสิบปี ที่เราปล่อยให้จิตของเรานั้น ไปไหนมาไหน ได้ตามสบาย อยากทำอะไรก็ทำ ... เหมือนลิงป่า เหมือนม้าป่า พอจะฝึก มันจะพยศ เตะเรา กระทืบไปมา สักพัก ถ้าเราเข้าใจ มุ่งมั่น วันหนึ่งมันจะเชื่อง ... วันหนึ่งเราจะได้เป็น นาย ของ จิต ของเราเองค่ะ

และวันนั้น คือวันที่เราจะได้อิสรภาพที่แท้จริง ....

จัดเวลาไปนะคะ อย่าห่วงอะไรเลย คนเราถ้าเค้าซื่อสัตย์ เราจะหายไปกี่วันกลับมาเค้าก็เหมือนเดิม ส่วนถ้าเค้าไม่ซื่อสัตย์ เราจะนั่งเฝ้า หรือ ตาม เค้าก็ไปอยู่ดีค่ะ

คนเราทุกคน เกิดมาคนเดียว ตายคนเดียว เราต้องฝึกจิตเราให้มีความสุขกับตัวเราเอง ไม่ต้องพึ่งใคร ...

ความรักมาพร้อมกับความทุกข์เสมอ ความสุขที่เราได้ก็คืออีก version หนึ่งของความทุกข์นั่นเองนะคะ

ขอให้ได้ไปฝึกใจ และ ปล่อยวางได้ด้วยความเข้าใจ ด้วยปัญญานะคะ
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข