meowwarattada.com

MEOWWARATTADA WEBBOARD

Please login or register.

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
การค้นหาขั้นสูง  

ข่าว:

ผู้เขียน หัวข้อ: ไม่รู้จะทำยังไง คิดอะไรไม่ออก แฟนทิ้งเพราะไม่อยากจัดงานแต่งงาน  (อ่าน 16350 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

whybeso

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 8
    • ดูรายละเอียด
หนูเพิ่งสมัครสมาชิกค่ะ
หนูค้นหาในgoogle แฟนทิ้งทำยังไงดี แล้วก็ขึ้นเว็ปพี่เหมี๋ยวขึ้น มาค่ะ
ระบบายเลยแล้วกันนะคะ
หนูคบกับแฟนมา ปีกว่า เลิกกัน 2 ครั้งแล้ว ครั้งนี้ ครั้งที่ 3 และไม่ใช่ความผิดหนูเลย แตต่เขาก็บอกว่าหนูผิด
มีแพลนแต่งานวันนี้ 21 ม.ค. นี้ ค่ะ  แต่เค้าทิ้งไปเมื่อวันที่ 3 ค่ะ  วันนั้นตามหาเค้า จนเกิดอุบัติเหตุ รถล้ม
วันนั้นทำงานกลับห้อง เพื่อ มารับเขไปทานข้าวเที่ยง , ไม่ม่กระเป๋า, ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีอะไรเลย
ตัวหนูทรุดลงพื้น. shock ค่ะ คิดไม่ออก.. จับกุญแจรถได้ ก็เร่งแบบไม่คิดว่าไฟแดง ไฟเขียวเลย จนเกิดอุบัติเหตุ
เหตุผล ที่เขาไปเพราะเขาไม่อยากแต่งงานตามที่แม่หนูขอ.จนหนูต้องโทรขอร้องแม่ไม่ต้องทำแบบนั้นได้ไหม. แต่หนูยังไม่ได้บอกเค้าว่าหนูคุยกับแม่แล้ว เพราะหนูรักเขา มาก. และเราตกบวกันจะคุยวันที่ 3 เย็น หนูก็ทำตัวปกติ แต่ทำงานไปรู้สึกใจหายทุกที เลยเมล ถาม ว่าหิวไหม เดี๋ยวรับไปทานข้าว. คำตอบก็แปลก ๆ ว่า ไม่ต้องมารับหรอก เพราะไม่อยากออกไปกินข้างนอก.ให้หนูกินที่ office กับเพื่อน ๆ แต่ก็เองรู้สึกแปลก ๆ เลย มาห้อง ก็เป็นตามที่เล่า มา ค่ะ...  หนูเมลหา  sms หา  ทำทุกหนทาง เพื่อให้เขากับมา.และบอกให้เขารู้ ว่า หนูคุยกับแม่แล้ว . แต่เค้าก็ยืนยันว่าไม่กลับ มา..เค้าบอกว่า BEFORE I THINK WE HAVE PROBLEM BECAUSE WE ARE NOT TOGETHER, BUT FAR
BUT NOTHING CHANGE WHEN I WAS HERE, NEAR YOU, I NOT FEEL NOTHING POSITIV, NOTHING DIFERENT, SAME SHIT LIKE BEFORE SO, I SEE NOW THAT I CAN WITHOUT YOU, I DONT .NEED YOU, AND THAT BE REASON THAT I NOT COME BACK TO YOU, NOT NOW, NOT LATER,I AM COMDOWN AND I THINKING NORMALLY,AND AFTER 3 DAYS I SEE THAT I NOTHING MISS YOU, NOTHING THINK ABOUT YOU,SO, WITHOUT LOVE, OR SOME WISHES I CAN NOT STAY WITH YOU
I CAN NOT STAY WITH YOU BECAUSE ONLY YOU LOVE ME AND YOU NEED ME
BECAUSE I NOT NEED YOU, AND I NOT LOVE YOU,SO BETTER IF YOU CLEAN IN YOUR HEAD THAT, AND YOU ALLONE CAN SEE THAT BETTER FOR YOU TOO. I WISH YOU REALLY ALL GOOD IN FUTURE, BUT REALLY WITHOUT ME
MY DECIDE ITS FINALY AND I NOT CHANGE MY MIND,I SAY EVERYBODY ALREDY THAT I LEAVE YOU AND THAT I NOT MARRIED WITH YOU
MY DOUGHTER, MY AUNTIE, MY FRIENDS, EVERYBODY KNOW THAT
SO, I WILL NOT CHANGE MY MIND, THEN ALL LAUGHT OWER MY BACKหนูไม่รู้เลย..ทำอะไรไม่ถูก..ทำได้แค่นอนร้องให้ กอดรูปเขา. สงสารตัวเอง..ทั้ง ๆที่เตรียมไว้แล้ว..แม่ก็เตียมพานสู่ขวัญไว้..แหวน.ทอง.แหวนหมั้น ก็เตรียมไว้หมด.ญาติพี่น้องทั้งฝ่ายเค้าและฝ่ายหนูก็รู้กันหมด. จัดเตรียมอะไรไว้แล้ว.. ตอนนี้หนู่คิดไม่อยากอยู่อีกแล้ว..แต่นั้นบาปมากถ้าหนูจะทำแบบนั้น.หนูอยากให้เค้ากลับมา..เท่านั้นที่หนูขอเค้าตอนนี้.แต่เค้าก็ยืนยัน ว่าไม่ได้รักหนู แล้ว..เสียใจมากค่ะ...คิดอะไรไม่ออกจริง ๆค่ะ..  :'(
บันทึกการเข้า

whybeso

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 8
    • ดูรายละเอียด
หนูเกิดอุบัติเหตุนอนนี้ก็ดีขึ้น  เค้าบอกว่าหวังว่าหนูคงดีขึ้นนะ
ไม่เป็นห่วงเป็นใยเหมือนแต่ก่อน..
เสียใจมากค่ะ
บันทึกการเข้า

Joy joy

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 15
    • ดูรายละเอียด
สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว ก็ต้องยอมรับก่อนว่ามันเกิดขึ้นแล้วนะคะ  อยู่กับปัจจุบัน เสียใจ เศร้าใจ แต่อย่าไปหวนไห้กับอดีต ทำไมๆๆๆ ทำไมขนาดฉัน...กับเธอขนาดนี้แล้ว เธอยัง...ทำไมๆๆๆ

ความรูกสึกมันห้ามกันไม่ได้ค่ะ ถ้าเขาไม่พอใจอยู่กับเรา ฝืนกันไป ก็เหมือนเราวิ่งไล่จับเงาตัวเอง คนเราถ้ารักกัน ไม่ต้องวิ่งตาม วิ่งไล่ เขาก็จะอยู่กับเราไม่ไปไหนค่ะ

คิดเสียว่าดีแล้ว ที่เขาตัดสินใจแบบนี้ ดีกว่าฝืนทนแต่งงานกันไปทั้งที่ไม่ได้รัก แล้วในอนาคตปัญหาจะเลวร้ายกว่านี้มาก  ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ

เมื่อยอมรับว่า สิ่งนี้เกิดขึ้นแล้ว ก็จงหาหนทางรองรับกับภาวะการเสียใจที่จะเกิดขึ้น  คุณเจ้าของกระทู้น่าจะทราบนิสัยและอารมณ์ตัวเองดีมากกว่าใคร รู้ว่าเราใจร้อนรึไม่ วู่วามรึไม่ แล้วหาเบาะรองรับค่ะ เช่น อย่าอยู่คนเดียว กลับไปหาคนที่เค้ารักและเป็นห่วงเรา เช่น ครอบครัว เพื่อนฝูง อย่าอยู่คนเดียวในที่ที่เราเคยอยู่กับเขา  และให้คนอื่นที่รักเราช่วยดูแลความรู้สึกเราไปก่อน ฯลฯ ที่เป็น first aid ของภาวะเช่นนี้

จริงๆการแนะนำนั้น มันก็เป็นหลักการที่ใช้เหตุผลเป็นหลักนะคะ แต่ผู้ที่ประสบกับเรื่องนั้นๆ มีอารมณ์ที่เกิดขึ้นจากสภาวการณ์นั้นๆ มันมักจะทำยาก ลองคิดว่า ถ้าเหตุการณ์นี้ไม่ใช่เป็นเหตุการณ์ของเจ้าของกระทู้เอง แต่เป็นเพื่อนรักเจ้าของกระทู้ที่เกิดเหตุการณ์นี้ คุณเจ้าของกระทู้จะแนะนำเขาอย่างไร...นั่นแหละค่ะ

แต่เรื่องจริงมันไม่ง่าย เพราะมันเป็นเรื่องของเรา คนของเรา ความเสียใจ สับสนนั้น มันเป็นของเรานั่นเอง  พอมันเป็นเรื่องของเราซะแล้วทุกสิ่งทุกอย่างมันก็ยากไปหมด เพราะอารมณ์และความยึดมั่นถือมั่นนั่นเองค่ะ

เป็นกำลังใจห้นะคะ มีสติอยู่กับตัวเสมอ แม้มันจะเสียใจมาก อยู่กับปัจจุบัน และแก้ไปัญหาไปตามเหตุและปัจจัยค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 06, 2013, 12:03:26 PM โดย Joy joy »
บันทึกการเข้า

whybeso

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 8
    • ดูรายละเอียด
ขอบคุณ คุณ Joy joy มากค่ะ ที่แนะนำหนู
คือตอนนี้หนูพยายามแล้ว ที่จะคิดแบบนั้น..พยายาม ปลง  ปล่อยทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เกิดไป.
แต่หนูก็ทำไม่ได้เลย... หนูมีความหวังกับเข้า มาก หนู่ไม่เคยรักใคร ยอมใคร ทำเพื่อใครเท่าเค้า คนนี้ เลย
หนูได้แต่อ้อนวอนให้เค้ากลับคืนมา.. หนูเสียใจมากเหลือเกินค่ะ  ตอนนี้หนูพยายามติดต่อ และตามหาว่าเค้าพักที่ไหน
หนูพลาดนิดเดียวที่ไม่บอกเขา. หนูไม่รู้ ว่ามันสายเกินไปตามที่เค้าบอกหนูหรือเปล่า.

หนูพยายามยอมรับ...แต่ก็มีความหวังให้เขากลับมา
เค้าบอกว่าไม่รักหนูแล้ว อะไรแค่3วันทำให้เค้าเปลี่ยนได้ขนาดนี้  ทั้งๆเราเพิ่งยื่นเอกสารที่สถานทูตเรื่องจดทะเบียนเมื่อวันที่24ธ.ค. ปีที่แล้วนี้เอง...มันเร็วมาก  หนูไม่อยากเชื่อ.. แต่มันเกิดขึ้นมาแล้ว...  :'(
หนูพยายามบอกตัวเอง เหมือนที่คุณ Joy joy บอก ว่าปล่อยเค้าไป..คิดเสีย ว่าเวรกรรม เราที่เราทำกับคนก่อน   วันนี้เวรกรรมนั้นมันสนองเราแล้ว..หนู่รู้แล้วว่าคนเก่าเค้าเจ็บมากแค่ไหนก็ตอนนที่คนนี้ทำกับหนูอย่างที่หนูทำกับคนก่อน..คุณ Joy joy คะ...หนูไม่ไหวจริง ๆ  จริง ๆ นะ  เหมือนใจจะขาด.. หนูหิว หนูง่วง  หนูก็ไม่อยากกิน ไม่อยากนอน.. เอาแต่ร้องไห้คนเดียว...  ดูไม่รู้ จริง  คิดไปก็ปวดหัว...หยุดคิดเรื่องเขาก้ไม่ได้
หนทางที่รองรับความเสียหนูไม่มีเลย  มันคิออะไรยังไม่รู้.. มันเร็วมาก...ไม่ทันได้ตั้งตัวเลย..หวังแค่ให้เค้ากลับคืนมา..
ตอนนี้หนูไม่กล้าคุยกับใคร..ไม่กล้าบอกใคร...เพราะทุกคนรู้ว่าเราจะแตงงานกันวันที่ 21 นี้และ ทราบหมด ไม่ว่า พ่อ แม่ ญาติพี่น้องเพื่อนร่วมงานทุกสาขา..หนูอาย  หนูเจ็บ เสียใจ...ใช่หนูถามตัวเองว่าทำไม...ต้องเป็นแบบนี้  หนูรักมาก...หนูเจ็บมาก..จริง ๆ แล้วหนูไม่อยากไปไหนทำอะไรที่ไหนเลย  ไม่อยากแม้จะตื่น มาร้องไห้..หนูไม่รู้ จริง ๆ ค่ะ คุณ Joy joy .  เมื่อตอนที่เพื่อหนูเป็นแบบนี้ เค้าเป็นเพราะผู้หญิงอื่นค่ะ หนูก็ได้แค่แนะนำประมาณนี้  แต่สุดท้ายแล้วเพื่อนก็ตัดสินใจตามใจที่เพื่อนต้องการค่ะ  เราก้ได้แต่ให้กำลังใจ ณ ตอนนั้นค่ะ..เมื่อเช้าแม่โทรมาถาม ว่าสบายดีไหม..หนูก็บอกว่าสบายดี แม่ก็ถามหาเค้าว่าเป็นยังไงบ้าง..หนูก็บอกว่าเค้าก็ OK ดี..แต่จริง ๆ แล้ว เค้าทิ้งหนูไป..แต่ที่บอกแม่ไปอย่างนั้น เพราะแม่เป็นคนคิดมาก..เป็นห่วงหนู่มาก..หนูหวังให้เ้คากลับมาเหมือนเดิมเท่านั้น ค่ะ..
บันทึกการเข้า

Joy joy

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 15
    • ดูรายละเอียด
ใจเย็นๆค่ะ  เสียใจน่ะ มันเสียใจแน่ เป็นเรื่องธรรมดามากๆที่จะเสียใจนะคะ.. แต่ในความเสียใจนั้น ขอให้เป็นความเสียใจที่มีสตินะคะ 

ตอนนี้ดูแลตัวเองค่ะ  เรื่องที่ว่าเขาจะกลับมารึไม่ ให้เป็นเรื่องของอนาคตดีไม๊นะ อย่าเพิ่งไปคิด ไปคาดหวังเลย  ให้รู้ว่า ตอนนี้เราเหมือนคนที่ป่วย  เราป่วย เราก็ต้องรักตัวเอง หาทางเยียวยา รักษานะคะ

อยากให้บอกคนใกล้ชิดนะคะ  คนที่เราไว้ใจ อย่าไปอายเลยค่ะ ม่มีอะไรต้องอายเลย  ให้คนใกล้ชิดทราบ เค้าจะได้ดูแลเรา  เหมือนคนป่วยหนัก ถ้านอนซมอยู่บ้านคนเดียวไม่น่าจะดีแน่ ต้องบอกคนใกล้ชิดนะคะ ให้เขาช่วยดูแล  บอกเพื่อนใกล้ชิดที่ไว้ใจได้สักคนก่อนก็ได้ค่ะ เพราะการอกหักนั้น  มันจะเกิดการเสียศูนย์ ซึ่งบางขณะมันจะหนัก และเลวร้าย บางขณะ จะทรงๆ  ซึ่งขณะที่เลวร้ายเป็นแวบๆนั้น อันตรายนะคะ

หรือไม่ก็ลองออกไปข้างนอก ไปประกอบภารกิจอื่นๆตามปกติ อย่าให้จิตใจเราคิดเรื่องเดิมๆ ซึ่งอันนี้เราต้องช่วยตัวเราเองนะคะ  เลิกคิด  เมื่อรู้สึกตัวว่าคิดถึงเขา ก็หยุดคิด ไปคิดเรื่องอื่น อันนี้ยากกกกก แต่ต้องพยายามนะคะ 

คิดเรื่องเก่าๆ มันตอกย้ำ เหมือนมีแผล แต่เราเอามือขยี้แผลนั้นไปเรื่อยๆๆ มันมีแต่จะเจ็บปวดมากขึ้น

เอาใจช่วยนะคะ  บอกคนที่เราไว้ใจได้ ที่เขาจะดูแลความรู้สึกเราได้  อย่าจมอยู่กับความคิดนั้นค่ะ  เสียใจได้ แต่ต้องมีสตินะคะ

อีกอย่าง อย่าคิดว่าจะอายค่ะ ชีวิตเราไม่มีความจำเป็นต้องสนใจปากคนอื่นนะคะ  รักตัวเองมากๆนะคะ 

มันแค่เป็นบทเรียนหนึ่งของชีวิตเท่านั้น มันเกิดขึ้น  และเรากำลังเรียนรู้มัน แม้เจ็บ แต่ไม่มีความเจ็บอะไรคงอยู่ได้ตลอดไปหรอกค่ะ วันหนึ่งมันจะผ่านไป เหมือนทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา 

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 06, 2013, 17:08:23 PM โดย Joy joy »
บันทึกการเข้า

Joy joy

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 15
    • ดูรายละเอียด
ดูคลิปพี่เหมียวเรื่องสมการแห่งความรักรึยังคะ

ลองดูนะคะ  ที่กระทู้นี้ค่ะ

http://www.meowwarattada.com/board/index.php?topic=5253.0
บันทึกการเข้า

whybeso

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 8
    • ดูรายละเอียด
คุณ Joy joy คะ
หนูพยายาม  และได้โทรบอกแม่เมื่อกี้แล้ว
แม่จะขึ้นมาหา...พรุ่งนี้
หนูเล่าให้แม่ฟังหมด
ตอนนี้เวลาที่หนูร้องไห้  หนู่ก้กดตาตัวเองไว้ วและพูดอย่าร้อง อย่าร้อง...จงลืม   จงลืม
ยิ่งทำก็ยิ่งร้อง...เพราะเราไม่มีวี่แววจะเลิกกันเลย โดยเฉพาะหนูที่ไม่ได้ตั้งตัวอะไรเลย
ล่าสุดเค้าเมลมาว่าให้หนูพยายาม 1-2 เดือน และเค้าบอกหนูว่าต้องยอมรับให้ได้
เค้าบอกว่า พยายามยอมรับ เพราะยังไงเค้าก็ไม่ได้กลับมา เค้าไม่มีคนอื่น แต่เค้าไม่รักไม่อยากอยู่กับหนูแล้ว
มันเร็วมาก และไม่น่าเชื่อ...บอกแม่  แม่ก็ตกลง  และบอกใจเย็น ๆ เหมือนคุณ Joy joy ใปล่อยเค้าไปใ คิดว่าเค้าไม่รักเรา ถ้าเค้ารักเราใเค้าก็ไม่ทำอย่างนี้แน่นอน. หนูไม่อยากออกไปข้างนอกเลย..เพราะที่จ.นี้ เล็กมาก  ไปที่ไหน ๆ เราไปด้วยกันหมดแล้ว...หนูอยากไปอยู่ที่อื่น แต่ก็เพราะงานที่ไปไหนไม่ได้เลย...
เฮ่ ย ย.... มีหนทางไหนได้บ้างคะ  เพราะอ่านธรรมะแล้วก็ไม่รู้เรื่อง...ดูคลิปพี่เหมี๋ยวเมื่อคืนนี้แล้ว ค่ะ  แต่หนูเจ็บแบบไม่มีสัญญาณให้รับรู้เหมือนพี่เหมี๋ยว... ตอนนี้มองไปข้างนอก  ก็มีแต่ที่ ๆ เราไปกับเค้า..ไปทุกซอกทุกมุม...  เก็บรูปออกแล้ว....แต่เสื้อผ้าที่เค้าซื้อให้ มีเต็มตู้เลย...เกือบทุกชุด..ทั้งถุงเท้า,เครื่องใน...เค้าซื้อให้หมด. เค้าเป็นคนดี แต่เค้าไม่เข้าใจหนูเลยว่าหนูก็ลำบากใจที่ต้องทำตามเค้าบางอย่าง....   หนูยังไม่รู้เลยว่าจะเป๋นยังไต่อไป  มันเร็วเหลือเกิน
บันทึกการเข้า

Joy joy

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 15
    • ดูรายละเอียด
อยากร้องก็ร้องค่ะ ไม่ต้องกดมันหรอก แต่ร้องแบบมีสตินะคะ  ร้องได้ แต่ต้องปฎิบัตภารกิจอื่นๆ อาบน้ำ กินข้าว  เราคงร้องไห้ตลอดไปไม่ได้ ถ้าเหนื่อยก็นอนค่ะ

มันจะมีบางช่วงหยุดร้อง  บางช่วงร้องจนเหนื่อย แล้วอาจกลับมาร้องใหม่ บางช่วงเศร้ามาก บางช่วงหนึบๆ  เห้นไหมคะ ว่าเราก็ไม่ได้ทุกข์อยู่ทุกวินาที มันก็มีจางลงบ้าง  ซึ่งมันก้อาจจะดีขึ้นๆ ในทุกๆวันที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

เวลาจะรักษาได้ค่ะ  มันยาก แต่มันจะเป็นบทเรียนให้คุณมีความเข้มแข็งมากขึ้น เมื่อผ่านมันมาได้แล้ว  มันจะไม่ได้ดีขึ้นแบบพรุ่งนี้หายค่ะ  มันเป็นธรรมชาติ  แต่มันต้องจางลงๆ

ไม่มีความทุกข์อะไรยืนยาวตลอดไปหรอกค่ะ  แต่มันจะแจ้งกระจ่างก็ต่อเมื่อได้พบด้วยตนเอง และผ่านมันไปได้  เป็นกำลังใจให้นะคะ 

ลองอ่านกระทู้ที่อื่นๆ ดูนะคะ  เผื่อเป็นกรณีศึกษา

http://www.atriumtech.com/cgi-bin/hilightcgi?Home=/home/InterWeb2000&File=/home2/searchdata/Forums2/http/www.pantip.com/cafe/religious/topic/Y5151954/Y5151954.html


http://larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/001415.htm


http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?t=41915
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 06, 2013, 21:00:39 PM โดย Joy joy »
บันทึกการเข้า

Joy joy

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 15
    • ดูรายละเอียด
สู้ๆนะคะ  หวังว่าคุณแม่จะมาอยู่เป็นเพื่อนเรียบร้อยแล้ว
บันทึกการเข้า

MiMee

  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 729
    • ดูรายละเอียด
ทุกข์นี้ดีนักแล .. เราจะได้เดินมาหาทางที่ทำให้หายทุกข์กันนะ คุณวายบีโซ  (พอสะกดชื่อออกมาเป็นไทย ยังกะชื่อเกาหลีแน่ะ อิ อิ )

ร้องก็ร้องไปค่ะ น้ำตามันคงไม่ไหล 24 ชั่วโมง หรือทุกวินาทีหรอกนะ .. บางทีมันก็เกิดมีน้ำตาขึ้นมา บางทีน้ำตาก็หยุดไป ..
เหมือนกัน...เดี๋ยวสุข มันก็เกิดมา และก็หายไป .. เดี่ยวพอทุกข์ "ทุกข์มันก็เกิดมา และก็หายไป"
อดทนหน่อยน้า ...ปาดน้ำตา และเดินไปข้างหน้านะ 

ส่งกำลังใจให้เดินต่อไปนะคะ .. "สู้เฟ้ย" นะ นะ  :) 
บันทึกการเข้า

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
สวัสดีค่ะ น้อง whybeso

ขอโทษนะคะ พี่เข้ามาช้า ...

ขอบคุณน้อง JoyJoy นะคะ ตอบดีจังเลย เหมือนที่พี่คิดเลยค่ะ

น้อง whybeso คะ ...

ใจเย็นๆนะคะ ตอนที่เราทุกข์ เราจะรู้สึกว่านี่คือ the end of the world ... แต่เชื่อพี่ๆน้องๆในบ้านนี้เถอะนะคะ ทุกอย่างเกิดขึ้นแล้วมันก็ผ่านไปค่ะ ลองอ่านกระทู้เก่าๆดูได้นะคะ ว่าเรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นกับพี่ กับทุกๆคนได้เช่นกันค่ะ หลายคนก็ผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาแล้ว ...

พี่เองก็ถูกเลิกแรงๆ หลายครั้งค่ะ เข้าใจค่ะ .... พี่อ่านที่หนูเขียนมา ๓ รอบ ... แล้ว ...

พี่คิดว่าแฟนของหนู เขาหมดรักน่ะค่ะ อย่าถามเลยว่าทำไม ๓ วัน เปลี่ยนแปลงได้ขนาดนี้ ... ๓ ชม ยังเปลี่ยนได้เลยค่ะ ใจคนนั้นไหลเร็วเหมือนน้ำเชี่ยวค่ะ เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ถ้าไม่มี "ความหนักแน่น" ไม่มี "ความอดกลั้น" ไม่มี "ความเสียสละ"

ความรัก เกิดขึ้นแล้วก็หมดไป ... ไม่มีความรักไหนยั่งยืนหรอกนะคะ ความผูกพัน ความรับผิดชอบ ความเป็นมิตร ความเป็นเพื่อน อยู่นานกว่าค่ะ

พี่เข้าใจความรู้สึกของน้องนะคะ แต่เราบังคับใจใครไม่ได้หรอกนะคะ พี่ว่าดีแล้วนะคะ รู้ตอนนี้ว่าเขาไม่ได้หนักแน่นกับเรา ดีกว่าแต่งงานไปแล้วมีลูก เราจะช้ำมากกว่านี้หลายเท่าค่ะ

เรื่องกรรม ... ทุกอย่างเกิดขึ้นล้วนมีเหตุ เหตุเป็นเช่นไรผลเป็นเช่นนั้นเสมอ .... พี่ท่องขึ้นใจเลยค่ะ ...
ที่สำคัญ เราเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วไม่ได้ เราไม่รู้ว่าชาติก่อนๆ เราทำอะไรไว้บ้าง แต่ที่รู้แน่ๆคือ อนาคตอยู่ในกำมือของเรา
สิ่งที่เราทำวันนี้ เป็นเหตุที่จะทำให้ผลเกิดในวันหน้า ...

ให้อโหสิกรรม ขออโหสิกรรม นะคะ อย่าไปรักโหยหา อย่าไปโกรธแค้นเขาเลยนะคะ กรรมของเราเองที่ทำให้เกิดแบบนี้

ความรู้สึกไม่อยากอยู่แล้ว ... เกิดขึ้นเมื่อเราทุกข์หนักๆ แต่หนูคิดถูกแล้วว่า ความตายไม่ได้ช่วยเราเลย เพราะ ตายแล้วก็เกิดใหม่ทันที ถึงเราจะจำไม่ได่ก็ตาม และเราก็วนอยู่ในกองทุกขืแบบนี้ ... จะไม่ทุกข์ ต้องไม่เกิดค่ะ ...

ถ้าเกิด ก็ต้องมึทุกข์เป็นธรรมดา ...

ควาทุกข์นี้ดีนักแล อย่างที่ MiMee เขียนนะคะ เพราะ เมื่อเราทุกข์หนักๆ เราไม่อยากทุกข์ เราจะเริ่มมองหาทางออก อย่งหลายๆคนที่เจอๆกันมา และ หลายคนก็ได้พบธรรมะ พบทางเดินที่จะนำพาเราออกขากวงเวียนแห่งความทุกข์ได้อย่างนิรันดร์

แถมระหว่างการเดินทางเรายังได้พบ ความสุขสงบอย่างแท้จริงด้วย ... เวลาพายุก้อนใหม่เรา เราอาจจะล้ม แต่เราจะลุกได้เร็วขึ้นเรื่อยๆค่ะ


บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
ต่อนะคะ ..

อายุน้องคงยังน้อย ... เพราะ ว่าพวกเราที่อายุน้อย เราจะให้ความสำคัยกับ "ความรํก การแต่งงาน มีครอบครัว" มาก

เรามักจะให้ความสำคัญกับคนที่เรารัก มากกว่า คนที่รักเรา อย่างคุณแม่
เรามักจะให้เวลากับแฟนมากกกว่า คุณพ่อคุณแม่ พี่น้อง

พี่เคยเจอน้องผู้หญิงคนหนึ่งนะคะ ... เขาเข้ามาทักทายพี่หลังจากที่ฟังพี่พูดธรรมะ ๓ ชม ...
เจอหน้าพี่ ทักทายไป น้ำตาไหลไป บอกพี่ว่า ... ไม่รู้เป็นอะไร น้ำตาไหลง่ายมาก เป็นมา ๒ ปี ...
พี่เลยถามว่า เรื่องผู้ชายใช่ไม๊คะ
เขาตอบว่า พี่รู้ได้ยังไงคะ
พี่ตอบว่า ผู้หญิงเรา พ่อแม่ตาย ร้องไห้แป็ีบเดียว แฟนทิ้งร้องไห้เป็นปีค่ะ
เขาหัวเราะใหญ่เลย แล้วเล่าให้ฟังว่า แฟนทิ้ง เขาเครียดมา เป็นโรคซึมเศร้า ต้องไปหาหมอ ทานยามา ๒ ปีแล้วค่ะ ร้องไห้ตลอดเวลา งานก็ทำไม่ได้ ...
พี่บอกน้องเขาว่า ไปหาหมอ เลิกทานยาซะ แล้วไปวิปัสสนานะคะ ธรรมะช่วยเราได้ ยาช่วยได้แค่กดประสาทเรา และแถมยัง ทำลายร่างกายและทำให้เราติดยาด้วย ...

เวลาผ่านไปหลายเดือนค่ะ อยู่ๆน้องเขาก็เขียนมาหาว่า ไปวิปัสสนามาแล้ว ... พบความสุขที่แท้จริงแล้ว

ผู้ชายคนเดียว .. ไม่ใช่ทั้งชีวิตเรานะคะ แค่เป็นคนที่กรรมดึงเข้ามาให้พบพาน และจากกัน ...

ชีวิตเรายังต้องเจอเรื่องดี ไม่ดี อีกมากมาย วิธีเดียวที่จะช่วยตัวเราได้คือ สร้างเกราะแห่งธรรม รอบใจเรานะคะ ...
เดินบนถนนที่ขรุขระ เราจะได้คิดได้ว่า ไปเปลี่ยนถนนไม่ได้ ใส่ร้องเท้าเดินง่ายกว่ามาก
เจอแดดร้อนเปรี้ยง เราจะได้ไม่ไปโกรธแค้นด่าทอ พระอาทิตย์ แต่เราหาร่มมากาง หรือ หลบตามเงาต้นไม้ง่ายกว่า

พี่ขอเป็นกำลังใจให้น้อง whybeso เหมือนพี่ๆน้องๆในบ้านนี้นะคะ ...

ขอให้น้องทำใจได้ในเร็ววันนะคะ ..

ความทุกข์ เกิดขึ้นเดี๋ยวก็ผ่านไป
ความสุขเกิดขึ้น มันก็ผ่านไป
ไม่สุข จึงไม่ทุกข์ค่ะ ทุกอย่างที่ลอยขึ้นไป ต้องตกลงมาเป็นธรรมดา
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

whybeso

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 8
    • ดูรายละเอียด
ก่อนอื่นหนูต้องขอขอบคุร พี่เหมี่ยว คุณ Joy Joy และ คุณ MiMee ค่ะ
ตอนนี้ หนูไม่อยากให้ มี เสาร์ กะ อาทิตย์เลย  ไม่อยากมีวันหยุด  เพราะ มันต้องกลับ มาห้อง...  กำลังหาที่อยู่ใหม่ เพื่อย้าย ค่ะ
เพราะ กลับ มาห้องทีไร ก็ รอง ค่ะ...  ใช่ ค่ะ บางครั้ง น้ำตา มันออก มา โดยที่เราไม่ได้ รู้ ตัวเลย  ก็เพราะห้องเดิม.. ที่เดิม ๆ ที่เคย อยู่ หรือ ไปกะเค้า... ตอนนี้ก็ได้ แต่ พยายามที่จะยอมรับค่ะ และ ตัดเหตุ แห่ง ทุกข์ นี้... 11 วันแล้ว ค่ะ ที่เค้า ไป... บางวันหนูก็อด เมลหา เค้า ไม่ได้
ยังรอเค้า...ณ ตอนนี้  แต่ อนาคต หาก มีอะไรเปลี่ยนแปลง ก็ คงปล่อยตามกรรม ค่ะ
พี่เหมี๋ยวพูดอีก กูถูกอีก อ่ะค่ะ ว่าเรา มีกรรม...จริง ๆ ก็ กรรมของหนูจริง.... แต่เห็นการณ์ ในอดีต หนูไปทำอีกคนแบบบนี้ และ วันนี้ คนนี้ ก็ ต้อง มาทำกับหนู  ณ ตอนนี้หนูเข้า ใจคนนั้น มา ก ๆ ค่ะ  ว่า ตอนนี้ที่หนูทำกับเค้เป็นยังไง เพราะ วันนี้หนูได้รับกรรมนั้นแล้ว ค่ะ
ค่ะ  กรรม  ไม่มีใคร มารับ แทนกันได้...  ตอนนี้ ก็ สู้ ๆ ค่ะ...  ใช่ ค่ะ พี่ เหมี๋ยว  ถูกอีกแล้ว ที่ เรารักคนรัก มากกว่า คนที่รักเรา อย่างพ่อกะแม่.. เค้าหมดรักหนูจริง ๆค่ะ  งืมมม  เฮ่ย ย  ฟัง CD ธรรมะแล้ว ก็คิดตามค่ะ  เป็นอย่างที่พระท่านว่าจริง ๆ  ว่าเราต้องพยายาม ตัดเหตุปห่งทกข์ได้   แต่ก่อนที่อยู่ ช.ม.  หนู ก็ ไปวัดนั่งวิปัสนา บ่อย เหมือนกันค่ะ ตอนน้ย้าย มาที่ จ. นี้  ค่ะ ยังไม่กล้าออกไปไหน  คุณแม่ก็ ยังไม่ขึ้น มาหา   แต่ก็ พยายามอยู่ ค่ะ  เราต้อง อยู่ ได้ ...  แต่ก็ มีค่ะ ที่คิดถึง เรื่องเก่า   เรื่องเค้า เรื่องเราสองคน...  ยังไม่ปกติ ค่ะ
คุณ MiMee คะ  ชื่อนั้น ไม่รู้จะตั้งชื่ออะไรค่ะ...เพราะในใจก็บ่อ ๆ ค่ะ ว่า ทำไมต้อง เป็น แบบนี้ เลยตั้ง whybeso ซะเลยค่ะ 

พี่เหมี๋ยวคะ
พี่เหมี๋ยวบกว่า เรื่องกรรม ... ทุกอย่างเกิดขึ้นล้วนมีเหตุ เหตุเป็นเช่นไรผลเป็นเช่นนั้นเสมอ ....
รบกวนพี่เหมี๋ยว  ยกตัวอย่าง ให้ หนุ เห็น ชัด ๆ ได้ไหม คะ  เรื่อง ของหนู ก็ ได้... งืม  สิ่งที่เราทำในวันนี้ เป็นเหตุที่จะทำให้ผลเกิดในวันหน้า....ค่ะ เวลาหนูไหว้พระก่อนนอน ก็ ขออโหสิกรรม ให้เค้า  แล้วให้เจ้ากรรมนายเวร อโหสิกรรมให้... ไม่รู้กรรม ดี จะมาบ้างไหมเนี่ย

...  ตอนนี พยายาม มากค่ะ
พยายาม ไม่คิด พยายาม ทำตัวยุ่ง ๆ ...  แต่มันก็ แว๊ ป ป ขึ้น มาให้ คิดทุก ที.
ณ ตอนนี้ หนูก็ยังรอเค้า ค่ะ   เพราะ มันเรา มาก.. เรื่อง ทำใจ ก็ พยายาม เหมือนกัน.. ทำใจไปด้วย... รอไปด้วย... อนาคต ไม่รู้เลยค่ะ... เวลาคงช่วยให้หนู ดีขึ้น ...ง  หนู สู่ อยู่ ค่ะ...  พยายามจริง ๆ
ขอขอบคุณทุก  ๆ ม่านเลย จริง ๆ ๆ ..  ค่ะ 

 ^_^" !

บันทึกการเข้า

meow

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 5319
    • ดูรายละเอียด
    • เว็บไซต์
เรื่องกรรมเป็นเรื่องที่ซับซ้อนมากค่ะ ฐานข้อมูล (database) ของธรรมชาตินั้นใหญ่ยักษ์มาก มีกฏเกณฑ์อยู่หลายข้อ ...

เราทุกคนไม่ทราบหรอกนะคะ ว่ากรรมชิ้นไหนส่งผลตรงไหนเมื่อไหร่อย่างไร นอกจากเราจะปฏิบัติจนบรรลุ จิตเราก็จะทราบได้ ...

ผลที่เราได้รับนั้น เกิดจากกรรม ๑ อย่าง หรือ หลายอย่างรวมกันค่ะ อันนี้พระพุทธเจ้าตรัสไว้ ...

ท่านบอกเราอีกว่า อเนกชาติ ... เราทุกคนนั้นเกิดมานับชาติไม่ถ้วน ... ถ้ายังนับได้ เช่น ล้านๆๆๆๆๆๆ ก็ยังถือว่าน้อยไป นับไม่ได้ นับไม่ถ้วนนี่ เยอะมากนะคะ

กรรมดี และ กรรมชั่ว ส่งผลรวมๆกันตลอดเวลา ..​

พี่ไม่สามารถยกตัวอย่างได้ เพราะ ยังไม่มีประสบการณ์โดยตรง คือรู้ด้วยตัวเองค่ะ ยังปฏิบัติไม่พอ

แต่ที่แน่ๆ ปลูกมะม่วงได้มะม่วงแน่ๆ ทำอะไรได้อย่างนั้นแน่ๆ ไม่ช้าก็เร็ว

คนบางคนปลูกมะม่วง ๒ เดือน ได้ผล แล้ว
คนบางคนปลูก ๕ ปี กว่าจะได้ผลแรกมาทาน เพราะดินต่างกัน ดูแลต่างกัน เลือกพันธุ์มาต่างกัน

หน้าที่เราคือ ตระหนักว่า ปลูกอะไรได้อย่างนั้น หน้าที่เราคือ ตั้งใจเลือกเมล็ดพันธุ์แห่งความสงบสุขที่แท้จริง ตั้งใจปลูกลงบนที่ดินของเรา รดน้ำพรวนดินให้ปุ๋ย ไป ... ถึงดินเราจะไม่ดีเท่าคนอื่น แต่ไม่นาน เราก็จะได้ผลมะม่วงสุกที่หวานมาทานแน่ๆค่ะ

ลองหาเวลาไปทำทาน ช่วยเหลือคนที่ทุกข์กว่าเรา พี่ว่าก็จะช่วยนะคะ

ตอนพี่มีเรื่องราว เพื่อนพี่ที่เป็นมะเร็งกำลังจะแย่ ถอดสายระโยงระยางมาหาพี่ถึงบ้าน ... พอเห็นเขามา พี่หายทุกข์ไปครึ่งหนึ่งเลยค่ะ ว่าเรื่องของเรามันเล็กมาก เท่าเม็กถั่ว เมื่อเทียบกับเพื่อนรักทีีกำลังต่อสู้เพื่อจะมีชีวิตอยู่กับครอบครัวของเขา อีก ๑ วัน ...

ลองดูนะคะ

สวดมนต์มากๆๆๆ ช่วยให้เรานิ่งได้ เพราะ ใจที่ร้อนด้วยทุกข์ อาจจะทำสมาธิแบบอื่นยากค่ะตอนนี้ ลองดูนะคะ  :)
บันทึกการเข้า
MEOWWARATTADA.COM - สมการความสุข

whybeso

  • Newbie
  • *
  • กระทู้: 8
    • ดูรายละเอียด
ค่ะ พี่เหมี๋ยว ตอนนี้หนู ก็ เชื่อย่างที่สุด  ว่าทำอย่างไร ก็ ต้องได้อย่างนั้น... แต่จะเกิดขึ้นเร็วหรือช้า  นั้นไม่ทราบแน่นอน...อันนี้มันมีผลจริง ๆ เลยค่ะพี่เหมี๋ยว...ทำไรไว้ได้อย่างนั้น...แล้วเวลาที่เราทำดีไป ก็ไม่รู้เหมือนกัน  ว่าจะส่งผลตอนไหน...งืม ม ม...
..หนูก็อยากไปทำบุญทำทานค่ะ...ที่ผ่านมาหนูก็ทำเรื่อย ๆ นะคะ  เท่าที่กำลังทำได้ค่ะ ...

ตอนนี้ว่ากรรมดีของหนู มาช่วยไว้ครึ่งนึงไม่รู้ค่ะ..เพราะหากทำไรได้อย่างนั้น  ก็คงได้รับผลหนักมาก...หรือเป็นเพราะกรรมดีหนูไปช่วยอีกครึ่งนึง  ไม่ให้เรื่องมันร้ายไปกว่านี้...  อันนี้เชื่อแล้วจริง ๆ ค่ะ

หนูนั่งสามธิไม่ได้เลยค่ะ... ก่อนนอน  ก็ต้องเปิดหนังสือธรรมะ มาสวดค่ะ   ไม่งั้นท่องไม่ได้เลย...

ส่วนเรื่องของเขา หนู พยายามตัดสิ่งที่ไม่ได้อยู่กะเรา ค่ะ  บางวัน คิดถึงมาก...น้ำตาออกมาไม่รู้ตัว...สักพักก็นิ่งเปิดดู ตลกก้ขำ คนเดียว...  บางครั้งก็พยายามย้ำกับตัวเองค่ะ  ว่าเค้าไม่ใช่คู่เรา... ก็ พยายามแผ่กุศลไปให้เค้า  เท่าที่ทำได้ค่ะ...ให้หมดเวรกกรมกันเร็ว ๆ และขอให้เจอคู่แท้เร็ว ๆ ค่ะ...  เมื่อนึกถึงตอนที่เราทำคนก่อนหน้าไว้..ถึงได้รู้อย่างสุดซึ้งค่ะ  ว่าเค้าคนเก่าคงเสียใจมากไม่แพเราตอนนี้ค่ะ...  เกิดขึ้นกับตัวจริง ๆ ค่ะพี่เหมี๋ยว...  สุดแล้วแต่เวรกรรมนั้น  ก็จะพยายามทำกรรมดีไว้มากค่ะ..เฮ่ ย ย ... 

วันนั้น  วันเกิดพี่เหมี๋ยว ใช่ไหมคะ....   หนูขอให้พี่เหมี๋ยวสูข สบาย สมบูรณืทรัพย์สิน...ตลอดไป นะคะ...ขอบคุณคำแนะนำ ต่างๆ อีกทีค่ะ...  :)
บันทึกการเข้า